Zdarza się, że podjęte po wstrzasającym wydarzeniu kroki własne oraz pomoc otoczenia okazują się być niewystarczające i konieczna jest pomoc specjalisty.

A oto lista symptomów, która pomóc może w podjęciu tej decyzji. Następujące objawy i stany  powinny nakłonić Cię do poszukania profesjonalnej pomocy:

  • Jeśli masz wrażenie, że nie potrafisz poradzić sobie z silnymi emocjami oraz reakcjami cielesnymi, nie możesz się odnaleźć, czujesz się ciągle poirytowany, napięty, pusty w środku, roztrzepany lub po prostu wykończony.
  • Jesli co chwila chodzisz na zwolnienie chorobowe, bo praca wydaje ci się bardziej niż zwykle uciążliwa a symptomy, takie jak bóle głowy lub żołądka, brak apetytu chronicznie się utrzymują.
  • Jeśli do miesiąca po traumatycznym wydarzeniu ciągle jeszcze czujesz się jak  znieczulony i nie odczuwasz emocji, które zwykle towarzyszą  dramatycznym przeżyciom lub ciągle szukasz zajęć, uciekając w ten sposób od tych emocji.
  • Jeśli koszmarne sny ( szczególnie na temat wydarzenia) nie mijają i w dalszym ciągu źle sypiasz.
  • Jeśli nie masz nikogo, z kim mógłbyś podzielić się swoimi przeżyciami i czujesz, iż jest ci to potrzebne.
  • Jeśli zauważysz, iż twoje dotychczasowe związki miedzyludzkie nie funkcjonują tak jak dotychczas lub zaczynają cierpieć pod presją tego, co się stało lub jeśli cierpisz z powodu aktualnych problemów np. konfliktów w miejscu pracy lub w życiu prywatnym.
  • Jeśli zdażyl ci się wypadek, lub wiecej wypadków
  • Jeśli po traumatycznym przeżyciu więcej palisz i nadużywasz alkoholu
  • Jeśli nie opuszcza cię strach przed tam, iż to wydarzenie może się powtórzyć
  • Jeśli zauważysz, iż w różnych sytuacjach  inaczej niż dotychczas reagujesz na wydarzenia lub osoby
  • Jeśli po długim czasie od wydarzenia  ( do okolo roku) nie udało ci się osiągnąć wydolności intelektualnej i fizycznej sprzed czasu wypadku lub nie stwierdzasz jej ciągłej poprawy.
  • Jesli czujesz się wyjątkowo wrażliwy i drażliwy
  • Jeśli zauważysz, że uczucia nienawiści, strachu , winy lub chęć zemsty z czasem się nie zmniejszą
  • Jeśli twoje otoczenie regularnie daje Ci znać, że się zmienił(a)eś, np. Stałeś się cichy, zamknięty w sobie, negatywny lub szybko poirytowany, straciłeś swój zwykły humor, reagujesz cynicznie
  • Jeśli po miesiącu od wydarzenia ciągle jeszcze niczym nie potrafisz się cieszyć lub delektować
  • Jeśli w ciągu miesiąca miałe(a)ś 4 lub więcej atakóe paniki
  • Jeśli zauważysz, że masz halucynacje czyli widzisz lub słyszysz coś, co nie jest realne
  • Jeśli zauważasz , że jesteś apatyczny i obojętny i przestaje ci zależeć na życiu

 

Lista ta naturalnie nie rości sobie praw  do bycia pełną i dobrze jest zdać się nie tylko na samoobserwację ale także na zdanie rodziny i najbliższych przyjaciół, którzy zwykle bardzo szybko zauważają zmiany w zachowaniu osoby straumatyzowanej. Ich obowiązkiem jest zachęcenie jej do podjęcia leczenia w sytuacji, gdy mechanizmy samozdrowienia zawiodą.

Mam nadzieję, iż tym ciągiem artykułów przybliżyłam Państwu reakcje związane z przeżyciem traumy i możliwości konstruktywnego procesu poradzenia sobie z tym fenomenem psychicznym.

W następnych artykułach z cyklu „Kiedy dusza cierpi” przybliżę Państwu problemy związane z fenomenem strachu oraz związanym z nim schorzeń psychicznych.

 

Mgr Grażyna Wałęga

  


  
  
  

Komentarze



Dodaj komentarz

  
  

Tags